Praca semestralna

Jak zmieniał się pogląd na temat smoków na przestrzeni lat?

Smoki. Magiczne, latające stworzenia, ziejące ogniem. Niebezpieczne, a zarazem fascynujące. Dużo osób je uwielbia, dużo nienawidzi. W dzisiejszych czasach zakłada się smocze rezerwaty. Społeczność specjalizuje się w dziedzinie Smoków, by je obserwować i leczyć. Jak sprawa miała się w przeszłości?

 

Zacznijmy od najdawniejszych czasów, czyli prehistorii. Jak wiadomo, Smoki żyją od czasów dinozaurów. Gdy uderzył wielki meteoryt dinozaury wyginęły, a tego rodzaju gady przeżyły. Ludzie żyjący w tamtych czasach mieli duży kłopot z nimi ponieważ ich zjadały. Nie było sposobu na to, by malutki człowiek  z dzidą pokonał tą ogromną bestię i tym sposobem zdobył pożywienie. Smoki siały strach i panikę. W późniejszych czasach, czyli w starożytności, kapłani (zwłaszcza egipscy) obdarzali Smoki bardzo dużym szacunkiem, wręcz je czcili. Kapłani dużo czasu poświęcali na ich obserwację. Po wielu godzinnych badaniach doszli do wniosku, że latające stworzenia to bogowie dnia i nocy.  Przypisano im wtedy dwa żywioły:

• ogień

• powietrze

Podobnież, to właśnie w Starożytności zaczęto na nie polować. Niestety, przez to ich populacja się zmniejszyła. 

 

Smoki często występują w mitologii jako sto razy groźniejsze niż obecne. Nawet wyglądają inaczej. Mitologiczne stworzenia, które zieją ogniem nie mają dużo związanego z prawdziwymi Smokami. 

Średniowiecze, czyli czas, w którym skupiano się głównie na Bogu. Kościół uważał, że Smok to znak szatana. Uważali te piękne stworzenia za diabła, który ukrywa się pod łuskami tych pięknych stworzeń.

Na średniowiecznych herbach miast jest przedstawiony święty Jerzy, który zabija Smoka. Czyli można tak powiedzieć, że święty Jerzy zabija szatana. Na obrazach jest dużo świętych, którzy pokonali ‘znak szatana’. Ale czemu można uważać, że Smok pochodzi z piekła?... Ze średniowiecza pochodzą także legendy o wspaniałomyślnych rycerzach, którzy zabijali Smoki, by uratować swoją ukochaną. Niestety to nieprawda, ponieważ rycerz nie zdołałby zabić takie wielkie zwierzę. 

 

Czy przez te wszystkie lata inteligentne zwierzęta miały dobrą opinię? W starożytności tak, ponieważ nie wierzono w Boga. Może nawet nie wiedzieli, że istnieje więc nie mieli nic przeciwko Smokom. W średniowieczu ludzie skupiali się tylko na Bogu, więc uważali te gady za szatana. Na szczęście, w nowożytnych czasach się to zmieniło... W nowożytności zaczęto pisać książki o Smokach. Opowiadani, jak i książki, które pomagały w ich hodowaniu, np.:

• "Gatunki Smoków w Wielkiej Brytanii i Irlandii"

• "Od jaja do piekła"

• "Poradnik hodowcy Smoków"

• "Ludzie, którzy za bardzo kochali Smoki"

• "Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć"

• "Hodowanie Smoków dla zysku i przyjemności"

Ostatnia książka mówi już nam o tym, że zaczęto wykorzystywać Smoki. Hodowali je dla przyjemności i zysku. Chcieli pozyskiwać cenne, smocze "części ciała", jak:

• rogi Długoroga Rumuńskiego,

• smoczą krew, 

• smocze mięso,

• jad Żmijozęba Peruwiańskiego, 

• skorupki jaj Chińskiego Ogniomiota (tylko Chiny),

• pazury Spiżobrzucha Ukraińskiego,

• skórę

 

Zaczęto coraz bardziej interesować się Smokami, więc zakładano rezerwaty, w których pracowali Smokolodzy, czyli specjaliści w dziedzinie Smokologii. Największym rezerwatem jest ten w Rumunii. Pracuje tam Charlie Weasley. Zajmuje się tam Smokami, leczy ich i opiekuje się nimi. Inni specjaliści podróżują po świecie zbierając informację o tych "dzikich" bestiach. Jednymi z najsławniejszych Smokologów są Quong Po, Harvey Ridgebit, Charlie Weasley. Smokolodzy wykształcenie zdobywają w akademiach, które są niedaleko rezerwatów. 

 

Pogląd Smoków na przestrzeni tych wielu lat stopniowo się zmieniał. W nowożytności zaczęto najbardziej zajmować się smokami i zaprzestano na nie polować. Owszem, jest to zakazane, lecz zawsze znajdzie się jakiś śmiałek. A przecież to takie cudowne stworzenia... 

Źródła:

Ilustracje: http://www.pottermore.com/explore-the-story/dragons

Smoki, jako znak szatana: http://pl.wikipedia.org/wiki/Smok

Wszystkie inne informacje: zeszyt Davida Triddle’a

 

David Triddle, Wirtualny Hogwart im. Syriusza Croucha, 2017 rok