Historia Smoków

Historia Smoków jest tak rozbudowana i tak tajemnicza, że najwięksi badacze tych stworzeń do dziś zastanawiają się jakim cudem one nadal są wśród nas. Uderzenie meteorytu powinno zmieść je z powierzchni ziemi, tak jak to się stało z dinozaurami, a polowania na Smoki powinny z kolei skutecznie je wybić. 


Do dzisiejszych czasów zachowało się niewiele tekstów mówiących nam cokolwiek o tych niezwykłych stworzeniach. Te jednak, które znamy pełne są niedomówień i mitów, a także wielkiego uwielbienia dla Smoków.

 

Pewien pisarz połmugol, który badał jedną z krain zamieszkanych przez Smoki z gatunku Rogogonów Węgierskich, wyznaje: 

 

„Kraina ta jest rzadko zaludnionym, wulkanicznym regionem. W zamierzchłych czasach 

była ona we władaniu Smoków. Zamieszkiwały one wysoko w górach. Tam, głęboko w 

wulkanicznych jaskiniach i tunelach najpotężniejsze z nich miały swoje leża na żyłach złota i klejnotów. Smoki tamtych czasów były ogromne. Dużo większe niż te obecnie. Wolno ich populacja rozszerzała się, aż ziemia zaciemniała pod ich licznymi skrzydłami.” 

 

Z tego fragmentu dowiadujemy się, że:

  • Smoki od początku zamieszkiwały raczej odosobnione, górzyste tereny.
  • Wtedy też zrodził się prawdopodobnie największy i najbardziej rozpowszechniony mit, jako że Smoki miałyby gromadzić skarby i złoto.
  • Same Smoki w zamierzchłych czasach miały być o wiele większe niż obecnie znane, a ich ilość była tak duża, że "zaciemniały niebo". 

 

Inny pisarz zaś podaje:  

 

„A kiedy Ziemię ogarnął mrok, większy niźli ten przy wielkim meteorze, na niebie ukazał 

się najpierw cień, płonący niczym czarny ogień, a za nim podążał drugi, lecz ten był 

przejrzysty jak woda. I wtedy ujrzałem, jak olbrzymie skrzydła i łeb złocisty wyłoniły się zza chmur, a na myśl przyszło mi tylko to, o czym przodkowie moi bali się głośno mówić, ze strachu przed tymi bogami: Smoki.” 

 

Na podstawie tych świadectw możemy sądzić, że:

  • Stworzenia te zamieszkiwały ziemię wiele tysięcy lat przed pojawieniem się człowieka.
  • Ponadto miały o wiele bardziej mistyczną postać niż obecnie (przyrównanie do żywiołów).
  • Pierwsi ludzie odczuwając grozę i tajemniczość Smoków nazywali ich "bogami". 

Dzieje Smoków można opowiadać dniami i nocami, a i tak wszystko nie zostanie powiedziane. Potwierdzonych faktów co prawda mamy mało, lecz korzystając z różnych źródeł jak i domysłów na zasadach logiki możemy odtworzyć mniej więcej jak zmieniały się poglądy na temat Smoków, ich zwyczaje oraz co właściwie wniosły do naszego świata.

 

Smoki w prehistorii odegrały niewielką rolę. Był to czas gdy żyły jeszcze w ukryciu przed ludźmi, wysoko w górach. 

 

Starożytność przyniosła praktycznie to samo co prehistoria, lecz kapłani egipscy, z których większość była czarodziejami, zaczęli pierwsze, nieśmiałe badanie Smoków. Badania te jednak doprowadziły tylko do tego, że Smoki obwołano ”bogami nocy i nieba”, co z kolei spotkało się z niechęcią ludów afrykańskich, które w obawie przed zniszczeniem swoich bogów rozpoczęły polowania na smoki. Niepotwierdzone źródła podają, że w wyniku tych ”łapanek” wyginęło 12 gatunków smoków zamieszkujących kontynent Afrykański.

 

Średniowiecze to czas, gdy mężni rycerze z odległych krain wyruszali na niebezpieczne wyprawy, które miały na celu wyrwanie ze szponów okropnych Smoków niewinnych księżniczek. Niektóre mity i legendy przetrwały do dziś. Oczywiście żaden rycerz nieobdarzony jakąkolwiek magiczną mocą nie miał szans, żeby pokonać Smoka. W tym czasie odnotowuje się też wiele migracji Smoków z południa na północ. Europa stała się drugą ojczyzną tych stworzeń. Mało kto wie, że w 1485 roku w Norwegii wybuchła zaraza zwana Czarną Śmiercią. Mugole myśleli, że rozprzestrzeniają ją zwierzęta domowe, prawdziwym zaś źródłem wybuchu epidemii była migracja Norweskich Kolczastych, które przenosiły wirusy zarazy. 

 

Nowożytność przyjęła Smoki z otwartymi rękami. Ludzie, a dokładniej czarodzieje, stali się w stosunku do nich bardziej humanitarni: zaprzestali ciągłych polowań i więzienia ich w klatkach w celu ochrony mugoli. Młodzi czarodzieje coraz częściej studiowali Smokologię. W wielu krajach, zwłaszcza w Norwegii, Wielkiej Brytanii, Francji, Szwecji i Rumunii utworzono specjalne magiczne rezerwaty, gdzie Smoki żyją na wolności i z dala od siedlisk ludzi.